شنبه 19 اسفند ماه سال 1385
لبخند تو ...
آخر این نشد که من سطر به سطر کتاب فاصله ها را گریه کنم
آن وقت تو این قدر ساده ، این طور بی خیال به من و دلتنگیهایم لبخند بزنی ........
هنوز دیدن تو از پس این پرده شفاف باز به دنیایی می ارزد.
هنوز چهره ات به وقت خنده بی گاه به دنیایی می ارزد ... .....
باور کن .... باور کن ....